8September2008
Posted by tozae under: Aviation.
NATO Phonetic Alphabet หรือเรียกอย่างเป็นทางการมากกว่าว่า International Radiotelephony Spelling Alphabet ก็คือการอ่านออกเสียงตัวอักษรภาษาอังกฤษทั้ง 26 ตัว เพื่อไม่ให้กิดการสับสนระหว่างตัวอักษรที่มีเสียงเรียกธรรมดาๆ คล้ายกันขณะสื่อสาร ไม่ว่าจะเป็นทางทหาร หรืออื่นๆ ไม่เว้นแม้แต่การบิน
ยกตัวอย่างเช่น การอ่านรหัสเครื่องบินขณะนักบินกำลังติดต่อกับหอบังคับการว่า DH92 แทนที่จะอ่านว่า “ดี เอช ไนน์ ทู” ซึ่งอาจสับสนไปเป็น “บี เอช ไนน์ ทู” แต่เมื่อใช้วิธีที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันก็ช่วยได้มาก เป็น “เดลค้า โฮเทล ไนน์เนอร์ ทู” (บางแห่งเปลี่ยนจาก Delta เป็น David สำหรับพื้นที่ที่มีสายการบิน Delta Airlines ขึ้น-ลง บ่อย)
A - Alfa, Alpha
B - Bravo
C - Charlie
D - Delta (David, Dixie)
E - Echo
F - Foxtrot (ปัจจุบันมักจะย่อสั้นๆ เป็น Fox)
G - Golf
H - Hotel
I - India
J - Juliet
K - Kilo
L - Lima
M - Mike
N - November
O - Oscar
P - Papa
Q - Queen
R - Romeo
S - Sierra
T - Tango
U - Uniform
V - Victor
W - Whiskey
X - Xray
Y - Yankee
Z - Zulu
ลิสต์ข้างต้นนั้นสำหรับใช้ในการบินโดยเฉพาะ สำหรับทางทหาร หรือวิทยุทั่วไป หรือแม้แต่การใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไปจะแตกต่างไป
ที่มา:
http://en.wikipedia.org/wiki/NATO_phonetic_alphabet
4September2008
Posted by tozae under: Journal.
*Excerpted from my Hi5 Journal of August 30, 2008
วันนี้ไปสอบปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เดินทางไปกับแบงค์เพื่อนซี้ เนื่องจากแบงค์มีความต้องการจะเรียนต่อเพื่อนำวุฒิปริญญาโทไปใช้ให้เป็นประโยชน์ในอาชีพการงานการเป็นอาจารย์ ในสาขาวิชา IT
ส่วนเราก็คิดๆ ไว้ว่าอยากทำหลายอย่าง แต่ว่าหลังจากมีเวลาว่างมากมายอยู่กับตัวเอง จึงได้มองถึงสิ่งที่เรามองข้ามไปเป็นเวลานาน นั่นคือภาษาอังกฤษ
เราชอบและทุ่มเทให้ความสนใจในภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เด็ก เรียกว่าอยากจะเอาดีทางนี้ด้วยเหมือนกัน แต่ด้วยความที่เราถนัดทางด้านอื่นด้วย ในที่นี้หมายถึงด้านศิลปะและออกแบบ ซึ่งในเวลาต่อมาผู้คนรอบข้างโดยเฉพาะครอบครัวก็สนับสนุนมาตลอด ซึ่งจริงๆ พวกท่านก็สนับสนุนทุกอย่างที่เราชอบมาตลอดอยู่แล้ว ช่วงเวลาสำคัญระหว่างมัธยมต้นและมัธยมปลายเราจึงเลือกเรียนสายศิลป์ ด้วยความตั้งใจที่จะเอาดีทางด้านออกแบบและศิลปะ ซึ่งก็ทำได้สำเร็จในเวลาต่อมา โดยการสอบโควต้าสาขาออกแบบนิเทศศิลป์มหาวิทยาลัยขอนแก่นได้ เลยไม่ได้สนใจเอ็นท์รอบสอง และตั้งหน้าตั้งตามุ่งแต่ด้านนั้นมาโดยตลอด
แต่ทว่า หลังจากเรียนอยู่ได้จนเกือบจบ ก็เริ่มคลางแคลงใจแล้วว่า เนี่ยเหรอ งานที่เราเคยคิดว่าเรารัก ซึ่งก็ยิ่งมาตอกย้ำอีกหลังจากเรียนจบปริญญาตรี และหลังจากได้ทำงานในวงการออกแบบเป็นเวลาสองปี สองปีสำหรับหลายคนอาจนาน หลายคนอาจสั้น แต่เราเชื่อว่าต่างคนก็ต่างความรู้สึก ต่างกันที่ความเป็นจริง
เราทนทำงานแบบนี้ต่อไปไม่ได้ มันไม่มีความสุขและไม่มีพลังงานอีกแล้ว ทุกวันนี้เสียดายการตัดสินใจตั้งแต่เข้าม ปลาย เข้ามหาวิทยาลัย ไม่ใช่ว่าเรียนศิลปกรรมไม่ดี แต่มันแค่ไม่ใช่…
เป็นงานที่ถนัดและค่อนข้างทำได้ดี แต่สุดท้ายไม่อาจทำเป็นอาชีพได้ เลยลองกลับมาสนใจหลายๆ อย่างที่เรายังชอบและมีความหวังอยู่ หนึ่งในนั้นก็คือภาษาอังกฤษเนี่ยแหละ
และมันก็บังเอิญจริงๆ ที่มข ได้เปิดรับสมัครระดับบัณฑิตศึกษาภาคปลาย เราเลยลงสมัครไปเลยสำหรับสาขาวิชาภาษาอังกฤษ ของคณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ ประกอบกับการที่เค้าไม่ได้เจาะจงว่าต้องจบสาขาอะไรมา ก็เลยไม่มีปัญหาอะไร ไม่งั้นคงไม่มีสิทธิ์ไปสมัครเรียนตั้งแต่แรก ก็เรามันจบศิลปกรรมมา
วันนี้ที่ไปสอบมีคนสอบทั้งหมด 18 คน ซึ่งเค้าจะรับเพียง 9 คน
เป็นปริญญาโทแบบภาคปกติ นั่นหมายความว่าถ้าท้ายที่สุดแล้วเรา (ฟลุ๊ค) ติด จะได้กลับไปใช้ชีวิตการศึกษาแบบเรียนจันทร์ถึงศุกร์อีกสองปี ซึ่งก็ไม่เลว
ข้อสอบในช่วงเช้าเป็นข้อสอบที่ยาก เราใช้เวลาเต็มครบ 3 ชั่วโมง ซึ่งเป็นข้อสอบกากบาทนิดหน่อย ข้อสอบอ่านนิดนึง ข้อสอบฟังอีกพอประมาณ และข้อสอบเขียนซะส่วนใหญ่ เรียกได้ว่าถ้ามีสอบพูดด้วยก็ครบ ช่วงบ่ายเป็นข้อสอบง่ายๆ ซึ่งเป็นข้อสอบวัดความรู้ความสามารถด้านภาษาอังกฤษซึ่งใช้สอบกับทุกสาขาที่สอบเข้าปริญญาโทและเอก
หลังจากสอบก็ขับรถกลับบ้านทันที
อีกไม่นานก็รู้ผลว่าจะได้ผ่านไปสัมภาษณ์หรือไม่
ไม่อยากคิด เพราะว่ามันยาก และ่ก็อย่างว่า ถ้าไม่ได้เราก็ไม่เห็นมีอะไรจะเสียนอกจากความมั่นใจในตัวเองพอสมควร
4September2008
Posted by tozae under: Miscellaneous.
ผมชื่นชมผลงานของผู้กำกับ คริสโตเฟอร์ โนแลน มาก่อนแล้ว ตั้งแต่เรื่อง Insomnia (Robin Williams, Alpacino) หรือจะเป็น The Prestige (Christian Bale, Hugh Jackman, Scarlett Johansson, Machael Cane) จนกระทั่ง Batman Begins เพราะหนังของเขาสามารถสะกดผู้ชมอย่างเราๆ (อย่างน้อยก็ผม) ให้ตื่นเต้นติดตาม และชวนให้คิดตามไปกับรายละเอียดต่างๆ ได้ตลอดทั้งเรื่อง ก่อนหน้าที่จะได้ชม Batman Begins นั้น นักวิจารณ์ทั่วทั้งวงการก็สงสัยกันว่า Batman เวอร์ชันล่าสุดนี้จะดีแค่ไหน เพราะของเก่าที่ ทิม เบอร์ตัน (ซึ่งก็เก่งมาก) ทำไว้ได้ดี (พอสมควร) และเมื่อ Batman Begins ออกฉาย ก็ได้ลบความสงสัยและคำสบประมาทจากบางสำนักไปได้อย่างหายห่วง เพราะผลงานไม่ว่าจะดูโดยรวม หรืออย่างละเอียดก็ทำออกมาได้ดีมากเหลือเกิน โดยเฉพาะความมืดหม่นของตัวหนัง และตัวละครของ บรูซ เวย์น ต้องยกนิ้วทุกนิ้วที่มีให้กับผู้กำกับ และนักแสดงฝีมือยอดเยี่ยมอย่าง คริสเตียน เบล
มาคราวนี้ ภาคต่อที่มีชื่อว่า The Dark Knight หรือชื่อภาษาไทย อัศวินรัติกาล นี้ ได้นักแสดงฝีมือเทพอีกคนเข้ามาร่วมอย่าง ฮีธ เลดเจอร์ ที่ซึ่งไม่น่าจากไปด้วยวัยเพียง 28 ทั้งๆ ที่งานการแสดงถือได้ว่าอยู่ในช่วงขาขึ้นสุดขีด เพราะใครที่ได้ชมเรื่องนี้แล้ว (รวมถึงผลงานเก่าๆ ดีๆ เช่น Brokeback Mountain) จะต้องบอกเป็นเสียงเดียวกันแน่ว่า สุดยอด…
เอ่อ เอาเป็นว่าโพสท์เลทมาก หนังดีใช่มั้ยละๆ
28June2008
Posted by tozae under: Miscellaneous.
ปีนี้มีบอลทัวร์นาเมนท์ใหญ่อย่าง ยูโร 2008 ทั้งที จะไม่บ่นถึงหน่อยก็กระไรอยู่
ปกติแล้วไม่ได้เล่นฟุตบอล ในที่นี้หมายถึงเล่นจริงๆ ลงไปเตะบอลกับเพื่อนๆ นั้นไม่ใช่ แต่ชอบดูบอล ซึ่งก็ไม่ถึงขนาดติดตามพรีเมียร์ลีกตลอดฤดูกาล หรืออย่างไร หากถามว่าทีมไหนที่ชอบก็ต้องตอบเลยว่า เลือดหงษ์ ครับ ความรักที่มีต่อสโมสร ลิเวอร์พูล นั้นมีมาตั้งแต่รุ่นปู่ รุ่นพ่อ (ไม่ได้ล้อเล่น)
อ้าว นอกเรื่องไปลีกอังกฤษซะได้ กลับมาพูดถึงยูโรกันหน่อย ปกติถ้าดูบอลทีมชาติแบบ ยูโร หรือ บอลโลก ก็จะมีทีมที่เชียร์เสมอๆ ได้แก่ อังกฤษ ฮอลแลนด์ เยอรมัน และสเปน ซึ่งแน่นอนว่า คืนพรุ่งนี้ต้องคิดหนักพอสมควร เพราะสองในสี่ จะได้ชิงแชมป์ยูโรกันแล้ว
ตั้งแต่เริ่ม ยูโร 2008 มาก็ได้ติดตามเกือบทุกแมตช์ที่ทั้งสองทีมได้แข่ง ทั้งเยอรมัน และสเปนไม่ทำให้ผิดหวัง หลายๆ ครั้งนอนลุ้นตัวโก่งจนจบ บางแมตช์หลับตอนพักครึ่งเพราะไม่มีใครทำสกอร์ได้ :P
คืนพรุ่งนี้อยากให้ใครชนะ? ก็คงจะเชียร์สเปน เพราะสำหรับตัวเองแล้วรู้สึกว่าสเปนยังเป็นรองนิดหน่อย เพราะชอบเชียร์ทีมที่เป็น อันเดอร์ด็อก สนุกดี แม้ว่าทั้งคู่จะเต็งแชมป์มาตลอด อีกเหตุผลก็คือ มีนักเตะจากลิเวอร์พูลตั้ง 4 คนที่อยู่ในทีมชาติสเปน ไม่ว่าจะเป็นศูนย์หน้าดาวรุ่ง เฟอร์นานโด ตอร์เรส หรือมือโกล เปเป้ รีนา และิีอีักสองคนที่ลืมชื่อ
แต่ถึงอย่างไร ไม่ว่าใครจะชนะ ยูโรคราวนี้ก็ไม่มีแชมป์ที่มาจาก อิตาลี หรือ โปรตุเกส แน่นอนแล้ว วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
23June2008
Posted by tozae under: Journal.
ช่วงนี้ติดแหงกอยู่ที่ทับละมุ นั่งทำงานไปวันวัน ตกเย็นมาก็ออกไปวิ่งถ้าฝนไม่ตก ข้าวเที่ยวและข้าวเย็นก็ไปกินที่สโมสรฯ ทุกมื้อ คิดดูสิ ชีวิตที่เหมือนเดิมทุกวัน ทุกทุกรายละเอียดเนี่ยมันน่าเบื่อ (และน่าเศร้า) ขนาดไหน
วันนี้ก็เป็นวันเหล่านั้นอีกวันหนึ่ง ตกเย็นมาก็ออกไปวิ่งครึ่งชั่วโมง ดีที่วิ่งเสร็จก่อนเพราะเมฆฝนตั้งเค้าอึมครึมลอยมาจากฝั่งทะเลแล้ว นึกๆ ดูแล้วก็ขำ เพราะตอนนั่งกินข้าวที่สโมสรนั้น ซึ่งตั้งอยู่ที่ท่าเรือทับละมุ แม้จะไม่ติดกับหาดที่เปิดออกไปสู่ทะเลอันดามัน แต่ลมก็ยังนับว่าแรงมากทีเดียว เก้าอี้และโต๊ะในร้านก็จะค่อยๆ พากันปลิวเข้าร้าน แต่วันนี้พิเศษหน่อย ออกไปกินข้าวเย็นค่อนข้างจะค่ำ ประมาณสองทุ่มครึ่ง พอสั่งอาหารเท่านั้นแหละ ไฟดับ แต่ทุกคนที่ร้านก็น่ารักมาก หาไฟ อะไรมาให้ เราก็นั่งอยู่ในความมืด (ที่มีแสงเล็กน้อย) รออาหาร พออาหารมาก็นั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยกับแสงไฟดวงเล็กๆ
หวังว่าอาทิตย์หน้าจะมีวันว่าง เพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่ (ชั่วคราว) เสียที ไม่ใช่ว่าที่นี่ไม่ดี แต่มันเบื่อ